• Eeklo

Ex-bodyguard Marc Staelens uit Eeklo laat ons ook deze week verder in de boezem van Wendy Van Wanten kijken. Vandaag vertelt hij alles wat hij meemaakte rond de al dan niet opgeblazen verhaaltjes rond prins Laurent. ‘Voor Wendy was Laurent een tijd lang haar gedroomde prins op het witte paard’, zegt Marc. Het was als een sprookje voor haar.

Marc Staelens: ‘Wendy en Laurent leerden elkaar kennen op een modeshow van Gérard Wathelet. Wendy was meteen onder de indruk van de prinselijke aandacht. Nadien zijn ze contact blijven houden en is er iets moois gebloeid. Toen Wendy, Danny( haar manager) en ik samen in de wagen zaten, werd ze soms tot 20 keer na elkaar opgebeld door Laurent. Natuurlijk was er een tijd lang iets gaande: er bestaan zelfs geheime foto’s van omhelzingen en kussen aan zijn Villa Clementine in Brussel.’

Kon zij daar zomaar op het prinselijk domein binnen?
‘Om dat probleem te omzeilen, werd een goed scenario uitgedokterd. Telkens Wendy op één kilometer van de prinselijke villa genaderd was, moest ze Laurent bellen en dan zette hij de elektrisch gestuurde poort open. Zo kon Wendy gewoon binnen rijden.
Wendy heeft altijd gedroomd van haar prins op het witte paard. Op een bepaald moment was Laurent helemaal de man van haar dromen. Ze leek ervan bezeten. Toch had ze het vaak moeilijk met zijn karakterschommelingen en mentaliteit. Wendy heeft ooit, na de plechtige opening van Legoland met o.a. Jacques Vermeire, ’s nachts in volle storm de boot van Engeland terug naar België doen varen, gewoon omdat zij per se bij Laurent moest zijn. Trouwens: als hij belde, moest ze altijd klaar staan. Hij had haar echt wel in zijn macht, hoezeer Danny en ik ook op haar probeerden in te praten.’

Het was niet echt een evenwichtige verhouding, dus?
‘Zeker niet. Prins Laurent profiteerde van haar. Hij heeft ze vaak slecht behandeld en zelfs vernederd. Wendy heeft vaak zitten huilen in haar wagen. Ze wou die problemen voor ons een beetje verdoezelen en zei toen gewoon dat Laurent ‘weer zijn kuren had’. Maar echt helemaal gelukkig is ze met Laurent nooit geweest. Toch geraakte ze niet uit zijn klauwen. We hebben samen uren en dagen over die situatie gepraat. Op een bepaald moment wou ze echt wel los geraken van Laurent, maar dat was niet zo gemakkelijk.’

Welke rariteiten heb jij met eigen ogen gezien?
‘De rare eetgewoonten van Laurent zijn me altijd bijgebleven. Hij at heel graag pasta met ketchup. Hij dronk daarbij cola of grenadine. Hij was verzot op gnocchi (een Italiaanse delicatesse: bolletjes met deeg van aardappel, ei en meel).
Ooit ging hij met haar eens naar een Brusselse optiekzaak. Hij probeerde er tientallen monturen en vroeg telkens de mening van Wendy. Uiteindelijk verkoos hij om toch maar bij zijn oud modelletje te blijven.’

Praatte Wendy met jou over het hoofdstuk Laurent?
‘Ontzettend veel! Vooral op het einde van hun ‘vriendschap’ heeft Wendy mij veel verteld. Ze zat er echt helemaal door. Telkens Laurent belde en haar wou zien, moest ze er voor zorgen dat ze er binnen het uur stond. Zij kon dat in het begin blijkbaar verdragen. Ik heb dat altijd heel raar gevonden. Wendy is een vrouw die iemand doorziet, die de touwtjes graag zelf in handen heeft. Maar het verhaal van Laurent had ze op een bepaald moment niet meer onder controle. Ze heeft zelfs professionele hulp gekregen om haar problemen te verwerken. We zaten er samen tot een stuk in de nacht over te praten.’

Wat trok haar dan zo aan in die man?
‘In principe heeft Wendy iemand nodig met een groot incasseringsvermogen, iemand die de lijnen uittekent. Haar Danny was daar een kei in. Je moet dat in je hebben. Wij beiden waren daar sterk in en daar trok ze zich aan op. Ze vertrouwde ons volledig en rekende in alle omstandigheden op ons. Ook voor haar kledij was dat zo. Ze zou nooit iets aantrekken voor wij de bevestiging gaven dat ze er goed mee stond. Wat ik nu zeg is zeker geen kritiek op haar. Het is een vrouw met heel wat capaciteiten, alleen staat ze echt niet sterk genoeg om voor zichzelf op te komen. En daar heeft Laurent verschillende keren lelijk misbruik van gemaakt. Het was een soort van machtspelletje.’

Ooit werd Wendy overvallen in haar wagen aan het villahek van prins Laurent. Hoe zat dat verhaal in elkaar?
‘Wendy was net zoals zo vaak op weg naar de villa van de prins. Het was barslecht weer en avond. De vier deuren van haar Mercedes waren zoals altijd slotvast. Ze had - zoals steeds - naar Laurent gebeld toen ze op één kilometer van de villa was. Maar toen ze aan de villa kwam, was het hek niét open. Wendy belde mij op en tezelfdertijd begon ze luid te roepen. Er waren plots links en rechts gemaskerde mannen aan haar wagen verschenen. Ze probeerden de portieren te openen. Ik riep dat ze snel achteruit moest rijden, maar ik hoorde enkel maar geschreeuw. Ze had haar gsm op de grond laten vallen. Uiteindelijk is Wendy kunnen vluchten. Ze was zeer zwaar onder de indruk en kwam onmiddellijk naar huis terug. Danny en ik wachtten haar op en moesten haar urenlang kalmeren.’

Hoe kon zoiets gebeuren dat die poort niet open was?
‘Dat hebben wij ons ook altijd afgevraagd. Was dat één van de vele spelletjes van prins Laurent? Was alles in scène gezet als een soort van kwajongensstreek? Wie zal het zeggen? ’s Een paar uur later kregen wij al telefoon van de staatsveiligheid. En meteen werd een helikopter de lucht in gestuurd boven het gebied. Maar jammer genoeg hebben we daar nadien amper nog iets van gehoord. We hebben het altijd een rare zaak gevonden.’

Komaan Marc, voor eens en altijd: is Laurent nu eigenlijk de vader van Clement, de jongste zoon van Wendy?
‘Met een knipoog: hoe heet de villa van prins Laurent alweer? Clementine. Trek zelf maar de conclusie. Ah, op een dag zal alles wel uitkomen. Naarmate Clement ouder wordt, zal hij ook wel eens naar de echte waarheid vragen. Wendy is zich daarvan bewust, want daar had ze het dikwijls over. Ook op school pesten ze hem ermee. Maar als je natuurlijk een vader hebt die helemaal niet mee wil in het verhaal, dan heb je een probleem.’

Waarom vertel jij dit eigenlijk allemaal?
‘Omdat jullie het mij vragen! En waarom zou ik het niét vertellen? Ik heb tien jaar lang heel intensief met Wendy Van Wanten gewerkt. Ik vertel gewoon wat ik meemaakte. Let op: dit is zeker geen afrekening met Wendy. Integendeel. Ik heb nog geen dag spijt van de vele uren die ik met haar heb doorgebracht. Ze heeft mijn leven veranderd en ik kijk daardoor anders tegen de dingen aan. Ik heb prachtige dingen meegemaakt en heel veel machtige en rijke mensen ontmoet. Maar het hoofdstuk Wendy Van Wanten is voor mij nu afgesloten. Het is ook zo dat vrouwelijke partners daar moeilijk mee om kunnen, met het ‘fenomeen’ Wendy. Jaloersheid? We hadden eens een acte de présence in een supermarkt en mijn vriendin C., die ik heel graag zag, liep tot mijn grote verbazing gans de tijd in de gang ernaast.’

Een uitgeverij contacteerde jou voor memoires?
‘Die onderhandelingen zijn inderdaad aan de gang. Ik heb nu exclusief en speciaal voor mijn vriend Piet De Baets voor zijn Taptoe/De Eecloonaar heel het verhaal verteld, maar in die tien jaar tijd zijn er natuurlijk nog meer verhalen. Er is interesse om al die verhalen in een boek te bundelen. Ah, waarom ook niet? Ik laat jullie wel weten wanneer het contract getekend is en het boek er zeker komt. Piet krijgt dan van mij het eerste exemplaar.’

Marc,bedankt en het ga je goed.