De hype rond sprintfenomeen Usain Bolt met de snelste wereldtijd ooit op de 100 en 200 meter houdt momenteel zowat de hele atletiekwereld bezig.
Veertig jaar geleden werd Jacques Van Branteghem uit Eeklo, vader van toploper Cédric (400 m), al Europees Kampioen op de schoolkampioenschappen in Lissabon met de fenomenale tijd van 22" op de 200 meter. Hij was toen net 18 jaar geworden en zou zijn studies van burgerlijk ingenieur aan de RUG beginnen. De universiteit en een kwetsuur aan de hamstring hebben hem al vlug alle ambities op een verdere profcarrière ontnomen. Zij persoonlijk record was toen al 21,9" (Bolt 19,19") en ook op de 100 meter was hij al als miniem onklopbaar met 10,9" (Bolt 9,58). Het Belgisch record bij de profs bedroeg toen 10,3".

"SCHIEVE PUUTE"
Jacques staat nu aan het hoofd van zijn succesvol softwarebedrijf Edan op de Rooigemlaan in Gent en werkt er momenteel met 135 man personeel. Hij komt uit een bekende Eeklose brouwersfamilie wiens vader jaren geleden vooraan in de Boelare het bedrijf Flandria uitbaatte (nu boetiek Calmani).
Dat zoon Cédric ondertussen als 400m loper en prof eveneens aan de top staat van het atletiekfirmament zal dus wel geen toeval zijn.
"Cédric's beste tijd op de 200 m was ooit 20,56" en behoorde daarmee tot de wereldtop. Hij is nu 30 jaar en wat over zijn hoogtepunt, gaat eind september trouwen en werkt ondertussen als deeltijds bij mij in het bedrijf."
Over zijn hoogtepunt? Hij zette verleden weekend toch maar een enorme stunt neer om samen met het Belgische kwartet op de 4x400 meter op het WK in Berlijn. Ze werden er nipt 4de en Cédric liep als laatste van de vier in een tijd van 44,87"

Toen Cédric 15 was, - hij had dan al ambities om atleet te worden - , bracht ik hem in contact met mijn oud-trainer bij Ajax, Achiel Van Hoo. Hij liet Cédric één ronde proef lopen rond de piste, keek mij indringend aan en zei: 'Jacqui jong, mee zo'n schieve puute (poten) kan ik niets doen...' (lacht).

ANDERE TIJD ...
OF TOCH NIET?

Jacques is nog steeds mateloos geïnteresseerd in de atletieksport. Niet alleen gaat hij overal met zijn zoon mee in binnen- en buitenland, maar ook de sprintnummers op tv en de Memorial Van Damme zijn prioritair verplicht tijdverdrijf.
" Onze tijden kunt ge na 40 jaar natuurlijk niet meer met nu vergelijken. De trainingsmethoden, de spikes (loopschoenen), voeding en zelfs de samenstelling van de piste-ondergrond is volledig veranderd. Wij liepen nog op grintpistes, nu is het tartan. Dat alleen maakt al een halve seconde verschil. En dan de grootte van de atleten waardoor hun beenlengte steeds langer wordt. Bolt is 1,96 m, ik was 1,73, Cédric 1,76. En toch: de wereldtijd op de 400 meter was in 1968 al 43,86" en nu lopen ze nog geregeld 44,69". En de tweede na Bolt's superprestatie liep 19,72" op de 200 meter. In mijn tijd liepen John Carlos en Tommy Smith van de Black Power (zwarte handschoen in de lucht op het podium, weet je nog?) in 1983 al 19,83". Dan is er zo te zien tóch niet veel veranderd? (lacht)"
Taptoe: heeft hij zich ooit met zijn zoon gemeten?
"Tot Cédric 16 jaar was kon ik nog mee, ik was 45. Ik haalde toen nog amper 28" op de 200 meter...of bijna 50% trager."
Jacques loopt nog wel eens sporadisch de 3 of 5 km voor de fun, maar fietst en wandelt vooral graag.
"Ik ben nu 59 en moet de conditie op die manier wel wat onderhouden vind ik."
Als oud-sprinter staat hij nog wel vol bewondering voor mannen als Bolt. "En ik zie hem nog te verbeteren", zegt hij. "Vooral de kracht waarmee die man uit de bocht komt, dan komt mijn passie van destijds weer voor een tijdje naar boven".
Piet De Baets