Het is maar een anekdote, maar in deze vakantie-komkommertijd is ook een klein detail soms waard om wat uitvergroot te worden. Het gaat over de stunt met lege dozen van Intratuin en wat het resultaat daarvan werd.
Half augustus houdt Intratuin, met een vestiging in Maldegem (Aardenburgkalseide) en in Lovendegem (Grote Baan) traditioneel een parkingverkoop waarop telkens massaal gereageerd wordt. De formule is ook uniek: potentiele kopers mogen zelf een bod uitbrengen vanaf 1 € op alles wat er uitgestald staat. En dat is een parking vol, hoog gestapeld en met massa’s voorraad. Tuinmeubelen, decoratiemateriaal, sierpotten, planten, vijvermateriaal, potgrond, tuinhout, tuingereedschap, BBQ’s, enz., het zijn alle aantrekkelijke artikelen die iedereen nog jaren kunnen dienen. En het publiek heeft al van vorige jaren door dat men eigenlijk nooit belachelijk ‘te weinig’ kan bieden. Bijna ieder bod wordt immers aanvaard…Men geraakt zelden boven de 20 euro. Al loopt men volgens de spelregels het (zeldzame) risico dat bij een weigering van uw bod de ganse mikmak moet terug gelegd worden.
Ook dit jaar resulteerde dat alles in een overrompeling gedurende twee weekends, waaronder de hoogdag van 15 augustus. Er werd weer geduwd, getrokken en gevloekt, zoals ieder jaar. Maar gezien een en ander voldoende in voorraad was, gingen honderden glunderende gezichten weer huiswaarts.
“Gelukkig heb ik het dit jaar beperkt tot slechts twee weekends”, vertelt zaakvoerder Peter Van Hulle ons. “Want alles is op ! Ik heb niets meer over!”

Lege dozen

Dit jaar had Peter voor de laatste verkoopszondag iets nieuws bedacht. Het werd in Taptoe uitgebreid uitgelegd. Wie voor 10 euro een lege kartonnen doos kocht, mocht ze willekeurig à volonté vullen met wat dan ook. Enige voorwaarde: de doos moest gesloten kunnen worden en niet uitpuilen. En wou je er bijvoorbeeld een hoge cactusplant in, dan kocht je twee dozen, zette ze op elkaar en haalde er de bodem van de bovenste doos uit…
Voor deze stunt sloot zaakvoerder Peter met ons een weddenschap af. Hoeveel dozen zou hij in voorraad moeten nemen? Vijftig? Tweehonderd? Ik verwittigde hem dat hij vooral de impact van een artikel daarover in Taptoe niet mocht onderschatten… Ik sloeg dus af op honderdvijftig, Peter op honderd. Voor een etentje met twee in restaurant Den Oker…

Uitverkocht

Nog de avond zelf van de laatste verkoopsdag hingen we al nieuwsgierig aan de lijn.
Peter (opgewonden): “Piet, jong, dat houdt gij niet voor mogelijk wat ik hier vandaag heb meegemaakt! Ik had voor de zekerheid toch maar vijfhonderd dozen voorzien. Ik kon de overschot toch nog later gebruiken. Tegen drie uur in de namiddag waren de 500 dozen al weg ! En er stond nog een massa geïnteresseerden aan te schuiven… Wat moest ik doen? Ik heb van armoe de dozen aan de kassa gerecupereerd en de kopers in ruil een plastiekzak gegeven om hun gerief in te steken. Voor iedere teruggegeven doos betaalde ik hen 1€. Zo heb ik uiteindelijk 750 dozen aan de man gebracht! Versta jij dat?”
Wij: “Ja en neen. Ik verschiet na al die jaren nog altijd opnieuw van de impact van ons blad. Maar dat is maar het minste van uw probleem.  Ik vind dat uw verloren weddingschap nu goed is voor minstens ‘twee’ etentjes in Den Oker…”

Piet De Baets