August Claeys vindt eenvoudige oplossing voor ergernis bij veel duivenmelkers
Onder het motto ‘Als iets je ergert, moet je er maar iets op vinden’, besloot August Claeys (72) uit de Eeklose Pokmoere vorig jaar de handen aan de ploeg te slaan.
Als fervent duivenmelker ergerde de man zich al jaren blauw aan de moeite om rond de poten van de jonge duiven een ring te schuiven. Soms moest hij hiervoor de hulp van zijn zoon inroepen. Het zijn dikke, brede en vooral heel stijve plastic ringen, die je moet open plooien om ze nadien met veel gewriemel rond de duivenpoot te hersluiten. Met kans op breuk van de ring of verwonding van het diertje. August ergerde zich telkens dood en zette zich op een dag aan het werk.
Enkele weken later was zijn prototype klaar: een toestelletje om een duif te chippen, met de minste moeite voor de duivenmelker en zonder kans op pijn voor het diertje.

Kotsbeu
De man was al van kindsbeen af een ‘handige Harry’. De nu gepensioneerde meubelmaker was pas 15 jaar, toen hij met de motor van een elektrisch treintje een ijskastje in elkaar knutselde om... zijn snoep koel te houden. Tegelijk kwam daar de liefde voor de duif bij.
“Op 13-jarige leeftijd was ik al gebeten door de duivenmicrobe”, vertelt de man. “Ik had mij ontfermd over een verdwaald tam duifje. Het zat mij iedere dag op te wachten toen ik thuis kwam van school. Het kwam telkens op mijn schouder zitten”. Met zijn schoonbroer bouwde hij enkele jaren later een duivenhok. Hoewel hij niet de beste duiven had, haalde hij wel eens een tweede prijs op Arras tegen zo’n 300 duiven.
Maar zijn dagelijkse job als meubelmaker, krantenboer en plaatser van deuren, liet hem jarenlang weinig tijd voor zijn duivenhobby. Tot zijn pensionering, zo’n twaalf jaar geleden. Toen begon het weer te kriebelen. Jaren later en door veel te kweken en te kruisen verkreeg hij “betere” duiven zonder er veel geld aan uit te geven. In 2018 werd hij met zijn lievelingsduiven 5 x eerste op Arras en in 2019 vierde in het Kampioenschap. Maar de wereld van de duivenmelkers had niet stil gestaan. Vroeger werden wedstrijdduiven geringd met een genummerde gummiring (soms nog). Maar dat is ondertussen achterhaald door een elektronisch systeem. Hiervoor krijgt iedere duif in zijn éérste jaar een chip aangestoken die, als de duif op haar hok valt bij thuiskomst van een wedstrijd,  automatisch tot op de seconde de tijd registreert en dit door over een plaat (antenne) te lopen.
“Maar die chip ...dat is echt niet alles, hoor”, legt August uit. “Je moet al met z’n tweeën zijn om die open te duwen en met veel kracht voorzichtig over de poot van de duif te duwen. Voor de duif moet dat ook pijnlijk zijn. Begin vorig jaar was ik dat gepruts echt kotsbeu”.

Versies
August begon te broeden op een oplossing. Een week later lag er al een eerste versie klaar: een houten blokje en een spanring met twee metalen lipjes, waar de chip op voorhand over gespannen wordt en zo veel zachter rond de duivenpoot belandt.
“Maar ik vond dat te groot om ooit met succes gebruikt te kunnen worden”, bekent de duivenmelker uit de Pokmoere. En hij maakte een tweede, derde tot zelfs een tiende versie. Telkens beter, eenvoudiger, mooier en vernuftiger.

Het toestelletje
(Zie foto hieronder)
Op een stukje MDF plank van 5 cm X 5 cm wordt een verende metalen spanring (8 cm) met een vijs onderaan vastgezet. De sluiting van de spanring wordt afgezaagd, de kantjes glad geslepen, en met een tang worden de twee uiteinden naar binnen en naar beneden geplooid zodat er een kleine V-spleet (D) te zien is tussen de 2 lipjes (A en B).  Door veerkracht zit er een lichte spanning op de uiteinden. De (blauwe) ringchip (C) wordt open geplooid en onder de twee lipjes vast geschoven. De poot van de duif wordt in de opengesperde ruimte (D) gebracht en door een kleine druk erop naar beneden sluit de blauwe chip zich vanzelf (pijnloos) rond de poot van het duifje.
Het duifje is gechipt (geringd), eenvoudig en efficiënt !

Extra hulpje
Om het proces nóg gemakkelijker te maken ontwierp August een houten spie (van smal naar dik- foto 2) waarop hij de ring van onder naar boven schuift zodat die zich vanzelf opent naarmate hij hoger naar de breedste kant wordt opgeschoven. Als de houten spie met de chip vast erop tussen de twee openstaande lipjes A en B van de metalen spanring wordt geschoven en gelost, klikt de blauwe chip zich automatisch rond de lipjes en blijft opengesperd zitten.

Patent
August heeft lang getwijfeld om op zijn apparaatje een patent te nemen. Een markt is er wel. In België zijn er nog altijd zo’n 35.000 duivenmelkers. “Maar ook in Nederland en Frankrijk is de duivensport nog heel populair”, weet August die zelf met de duiven speelt in café Sint-Hubertus, op de hoek van de Raverschootstraat met het Mandeweegsken in Eeklo.
Maar uiteindelijk heeft hij besloten om zijn duivenmakkers vrij te laten om zelf de vinding in elkaar te knutselen. Een beetje handige doe-het-zelver heeft er twee keer geen materiaal voor nodig en de foto’s hierbij zijn een voldoende handleiding voor de simpele assemblage.
August wil ze op verzoek ook zélf maken voor liefhebbers die een afgewerkt apparaatje willen (10 €). Na afspraak zijn ze bij hem thuis altijd welkom. Ter plaatse kan gekozen worden voor een passend model. “Met Taptoe weet ge nooit, hoe ver ze dat lezen....”, besluit hij in afwachting.
Meer info bij August Claeys, Pokmoere 45 in Eeklo. Tel 09.377.92.11. Gsm 0489/420.391

Piet De Baets