Het zal je maar overkomen. Jaren heb je er naar uit gekeken, honderden wedstrijden bij de jeugd gereden, er mooie koersen gewonnen (Luik-Bastenaken-Luik), Belgisch kampioen bij de junioren geworden, veel lofbetuigingen gekregen, zelfs twee keer uitgeroepen tot wielerbelofte van het jaar.
Vorige week brak dan eindelijk het grote debuut in de “Tour Down Under” in Australië aan voor de Knesselaarse neoprof Bjorg Lambrecht (20).

Het begin van een beloftevolle carrière in een grote wielerronde, dan nog in het Worldtour-circuit. Hij had er onderweg een hele dag en 16.000 kilometer voor in het vliegtuig gezeten.
Maar daar botste hij op de strikte en onverbiddelijke administratie van de Internationale Wielerunie (UCI. Tot grote ontgoocheling van onze Knesselaar mocht hij als enige van de Lotto-ploeg niet vertrekken !
Een bedaarde en werkwillige Bjorn vond dan maar een andere oplossing en trok met zijn stunt in geen tijd de aandacht van de voltallig aanwezige wielerpers …

Sportieve revanche
Wat was er aan de hand? Een renner die start in zijn eerste Worldtourwedstrijd moet vanaf dit seizoen minstens 42 dagen op voorhand zijn whereabouts ingevuld hebben. Dat is aangeven waar hij zich elke dag bevindt, zodat dopingcontroleurs weten waar en wanneer ze de renner kunnen aantreffen voor een onaangekondigde dopingcontrole buiten koers. Ook Lambrecht moest dat doen, maar hij kreeg slechts op 15 december zijn login en de boodschap dat hij vanaf 17 december, of slechts 30 dagen voor de start, zijn verblijfsgegevens moest invullen. Een flagrante tegenstrijdigheid. Lambrechts team van Lotto-Soudal nam nog contact op met de UCI, maar die wilde geen schriftelijke bevestiging geven dat Lambrecht toch mocht starten, waarop zijn team geen risico nam en vorige week met een man minder de start nam in Australië.  De aanwezige Bjorn bleef werkloos aan de meet achter, de fiets in de hand…
Ogenblikkelijk rijpte bij hem een bijzonder plannetje als sportieve revanche. Alleen kon hij de impact op zijn omgeving nog niet inschatten.

Opvallende training
Uiteraard was Bjorg Lambrecht ontgoocheld. “We zijn een week geleden met de ploeg afgereisd naar Australië, ik voelde me heel goed bij de groepstraining, keek halsreikend uit naar het begin van mijn eerste seizoen bij de profs, en dan is het een grote domper, als je te horen krijgt dat je gewoon niet mag starten omwille van een administratieve laattijdigheid. Maar uiteraard kon de ploeg geen enkel risico nemen.“
Bjorn overwoog kort hoe hij van zijn verplichte inactiviteit een doorgedreven training kon maken. Hij besliste om elke dag één uur vóór het peloton uit te gaan rijden en zo gans het voorgeschreven traject van zijn collega’s op zijn eentje af te haspelen…. Het bezorgde hem en zijn ploeg op slag bakken (internationale) publiciteit. De foto van de eenzame fietser ging de wereld rond.

Belofte
Het is jaren geleden dat er nog zoveel verwacht werd van een Belgische renner die debuteert bij de profs als van Bjorg Lambrecht, wiens ouders in Knesselare een Opel-garage runnen. Want vooral: hij blijkt een klimmer pur sang te zijn. Iedereen verwacht dat hij de komende jaren -uiteraard nog niet meteen - zware bergritten in de grote rondes kan winnen. Sommigen zien in hem zelfs de opvolger van Lucien Van Impe (Tour 1976) en Johan De Muynck (Ronde van Italië 1978), de laatste Belgische grote ronde winnaars. En meteen heeft het Meetjesland weer opnieuw een beloftevolle profrenner. Want Bert De Backer (32), die (stilaan) in de herfst van zijn profbestaan aan de slag gaat bij de nieuwe Franse ploeg Vital Concept, is weliswaar afkomstig van Eeklo, maar woont al enkele jaren in het Gentse.
Op 28 januari begint Lambrecht er dan écht aan, in de Cadel Evans Ocean Road Race, het tweede evenement van de UCI World Tour 2018, eveneens  in Australië. Getraind zal Bjorn wel zijn…
Piet De Baets