“De enige zekerheid in de politiek is de onzekerheid”.
Met deze boutade heeft Patrick Hoste als vervangend burgemeester leren leven.
Het was nochtans goed afgesproken. Staatssecretaris Pieter De Crem zou vanaf 1 januari 2019 eindelijk zijn ambt van titelvoerend burgemeester in de nieuwe fusiegemeente weer opnemen. Hoste zou dan naar het tweede plan als eerste schepen verhuizen.
Al die tijd werd “Crembo”  – al sinds 2006 oftewel 11 jaar – onafgebroken vervangen door Patrick Hoste (62) als “waarnemend” burgemeester. Pieter De Crem was dan ook als minister of staatssecretaris meer in Brussel dan in Aalter aanwezig.

Nieuw uitstel
Kort nadien veranderde De Crem licht van mening. Hij zou na 1 januari tóch nog de rit als staatssecretaris uitdoen tot mei, het tijdstip van de volgende federale verkiezingen. Hij zou dan zelfs niet meer opkomen op de lijst van CD&V voor Oost-Vlaanderen, zo gemotiveerd als hij was om terug een fulltime rol te gaan spelen in de plaatselijke politiek.
Voor Hoste terug verlenging van zijn ‘ambtstermijn’. Hij kon dus zeker zijn rol als vervangend burgemeester nog blijven opnemen tot half 2019. Tot in het afgelopen weekend bekend werd dat Pieter De Crem onverwachts weer voor minstens zes maanden minister (van binnenlandse zaken) werd benoemd in de federale regering van eerste minister Michel. Een loodzware portefeuille, met onder andere de leiding over politie en ordediensten. En hij zou mogelijks dan tóch terug opkomen bij de verkiezingen van mei a.s.
Niets is inderdaad zeker voor de Aalterse interim-burgemeester.
Voor Patrick Hoste kwam het nieuws aan als een volslagen verrassing. Hij zou toevallig de maandag nadien bij de gouverneur officieel voorgedragen worden als vervangend burgemeester…De procedure ging door en moet binnen enkele weken hoe dan ook leiden tot zijn voorgenomen installatie.

Open boek
“Niets is zo definitief als tijdelijk”, geeft Patrick Hoste ons mee als tweede geslaagde ‘oneliner’. Hij kan soms wel droog humoristisch uit de hoek komen, deze tijdelijke eerste burger van Aalter, straks ook van Knesselare. Hij appelleert zo aan de quote die ook vriend De Crem de voorbije tien jaar al verschillende keren liet optekenen, om zijn functie zelf te relativeren: “In de nationale politiek weet je ’s ochtends wel met welke titel je wakker wordt, maar nooit met welke titel je zal gaan slapen.”.
Taptoe: Steeds opnieuw blij als uw titel weer wat langer blijkt te gaan duren?
Hoste: “Ik voel mij als op een roetsjbaan, maar ben dat onderhand al gewend. Al staan er moeilijke dossiers en een pak werk op het programma, niet in het minst op drie weken van de fusie. Maar ik voel mij telkens opnieuw vereerd met de verlenging van mijn opdracht.“
Taptoe: Hoeveel maal per week zie of hoor je de ‘grote’ baas ?
Hoste: ‘Niet zoveel, maar dat is ook niet nodig. Pieter volgt letterlijk elk dossier in Aalter van nabij op.  Alles wordt onder ons duidelijk vooraf afgesproken en overlegd, de lijnen zijn uitgezet, we kennen elkaar op een prik en zijn een open boek, ook naar onze politieke collega’s en medewerkers, zelfs naar de burgers. Ik waardeer Pieter en misken hem niet. Ik ben loyaal en ken mijn plaats.”

Hoge scores
De ad hoc vervanger kweet zich ondertussen perfect van zijn taak. Hij werd hiervoor ook stelselmatig beloond door zijn burgers met iedere verkiezing weer een hogere stemmenscore. Met 601 begonnen in ’94 om bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen te eindigen op 2.364, het hoogste aantal van de gemeente na een ongenaakbare De Crem. Een vierhonderdtal minder dan zijn monsterscore in 2012 (2.808), te wijten allicht aan een moeilijke campagne rond de fusie.
Zoals de studenten zeggen Patrick: “ad multos annos!” (nog vele jaren) én: ‘eeuwig duurt langer… .’ (troost)

Piet De Baets