Naast de kerk van Sleidinge

Niet alleen landbouwers, piloten en jongelingen, ook universitair geschoolden kwamen destijds om de haverklap met getuigenissen en oogverslagen, zoals volgend verhaal van een man (68) uit Sleidinge illustreert.
“Ik was die ochtend in 1977, na een nachtje uit, met de wagen op een kilometer van thuis”, vertelt onze getuige. Het was lente, rond vier uur in de morgen, geen wolken te bespeuren, helder weer en het was nog lichtjes schemerdonker. Plots zag ik in de verte, zowat boven Sleidinge naast de kerk, vier lichtstipjes oplichten. Ik dacht eerst aan sterren of aan de lichten van een vliegtuig, maar ze bleven daar onbeweeglijk hangen en gingen steeds feller oplichten. Elke 10 tot 15 seconden veranderden ze van kleur: van rood naar wit en terug. Ik kon niet aan de verleiding weerstaan, en stopte langs de baan. Ik bevond mij op slechts een paar honderd meter van het fenomeen. Terwijl ik gefascineerd toekeek zag ik in de lichtpuntjes een fel oplichtende kern, omgeven door een band van zachter, roomkleurig wit licht. Plots begonnen de vier lichten, die zich in de vorm van een kruis hadden opgesteld, van positie te switchen en gingen achtereenvolgens een vierkant en een ruit vormen. Twee ervan begonnen zichtbaar uit te doven, de twee anderen gingen ritmisch knipperen. Het fenomeen bleef hangen, kwam niet naderbij maar bleef onveranderlijk op dezelfde hoogte. Ik stond daar nog altijd alleen, geen mens of auto was inmiddels voorbij gekomen. Ik heb lange tijd aan een vliegtuig, helikopter of lichtgevende weerballon gedacht. Maar de snel opeenvolgend veranderende configuraties, het heldere knipperende licht en de onbeweeglijke, op steeds dezelfde hoogte hangende figuren, konden niet verklaren wat ik zag.
Minutenlang heb ik het schouwspel gadegeslagen. Tot het plots, zomaar, was verdwenen. Opgegaan in het langzaam opkomende ochtendlicht. Wat had ik nu gezien, vroeg ik mij af? En vooral, ga ik dit aan iemand vertellen, wie zal mij geloven? Want dit was op zich niet echt spectaculair. Alleen onverklaarbaar. Iets wat me nog lang daarna bezighield. Of dit een buitenaards ruimtetuig was?  Allicht niet, maar wat dan wel? “

1955: in Lotenhulle
Een van de eerste meldingen van Ufo’s in België, kwam uit Lotenhulle bij Aalter. Het fenomeen werd toen zelfs zo ernstig genomen dat op de plaats waar alles gebeurde, later een gedenksteen werd onthuld in aanwezigheid van de man die alles had gezien: Marin Vandercruyssen (zie foto). De steen werd weliswaar bij een latere heraanleg van het plein alweer verwijderd.
Hieronder de (wat ingekorte) getuigenis van Marin Vandercruyssen:
“Op 21 Juli 1955 reden mijn vader en ik (toen 17) vanuit Oudenaarde met de motor naar de kust. Het was zeer mooi en helder weer. Ter hoogte van Lotenhulle-dorp, zagen wij een groepje mensen omhoog staan kijken. Wij stopten en zagen vijf grote schotelvormige schijven, drie vooraan en de twee andere achteraan aansluitend in formatie boven de autostrade Gent - Kust zweven, heel traag, zoals een zeppelin dat doet. Daar ze zeer traag vlogen en de zon helder op de schijven scheen, moet naar mijn schatting ieder van de schijven minstens 100 m doormeter hebben gehad. Er waren nergens patrijspoortjes of uitstulpingen te zien en raar… geen enkel geluid! Ondertussen waren er al 2 à 3 minuten verstreken en waren er al een paar mensen bijgekomen die, als onder hypnose, naast hun wagen het spektakel volgden. Van mijn eerste verbazing bekomen zag ik van iedere schijf duidelijk de omlijstingen. Zou daar iemand in zitten, dacht ik nog ? Maar plots, in twee bewegingen, waren ze verdwenen, nog vijf kleine puntjes op mijn netvlies achterlatend. De eerste die sprak was een vrouw die zei: “Allé gij, wa was da”? Waarop ik antwoordde: ‘Dat waren zeker vliegende schotels ?’. Iedereen keek naar mij, ik had immers mijn paracommandokostuum aan. Niemand die daarop iets wilde zeggen en iedereen ging vlug uiteen zonder een woord”.

Recente waarnemingen
Het voorbije jaar werden er weer geregeld opmerkelijke vliegende tuigen, UFO’s genoemd (Unidentified Flying Objects) gespot in de lucht boven onze regio. Het Ufo-meldpunt in Wielsbeke kreeg in 2018 zo’n 179 meldingen binnen, een pak meer dan de 134 over 2017. Van die 179 waren er een achttal meldingen uit onze regio. Dat staat in hun jaarverslag, dat Taptoe/Publiweek kon inzien. Het Ufo meldpunt verzamelt trouw alle meldingen van verdachte tuigen in ons luchtruim. Traditioneel noteert men de meeste waarnemingen in de zomermaanden, omdat de mensen dan ook het meest en vaak tot ‘s avonds laat buiten zitten. In 2018 was het ook in oktober druk, wegens de hele maand weinig wolken..
Het meldpunt doet pogingen om het fenomeen als iets ‘normaals’ of ‘verklaarbaar’ uit te leggen, maar soms hebben ze er zelf geen verklaring voor…

  • Op 16 april zag een inwoner van Maldegem een ‘donker ruitvorming object’ voorbijvliegen. Hij of zij heeft er zelfs een videofilmpje van, gemaakt met een smartphone, door een verrekijker. Hij of zij was niet alleen die dag om die waarneming te doen. Het regende meldingen, uit het Brugse en Zeeland, maar dus ook uit Maldegem. Die 16de april liet de Argentijnse kunstenaar Tomas Saraceno op de Brugse Burg een zwarte, transparante, ruitvormige ballon op. Het was die ballon die ze in Maldegem zagen voorbijvliegen. Het tuig zou eindigen in de Oosterschelde. Op www.ufomeldpunt.be vind je in het videoarchief het filmpje terug dat van de waarneming werd gemaakt.
  • 17 mei: In Poesele neemt iemand een foto van ‘een heldere lichtbal die roerloos bleef hangen’.
  • 19 september: Lovendegem: ‘witte stip die tijdens de vlucht plots van rechts naar links vloog’.
  • 31 oktober: Zomergem: ‘lichtgevend object dat traag omhoog vloog’. ‘Onvoldoende gegevens’ om een zinnige verklaring te geven, besluit het meldpunt.
  • 3 november: Sleidinge: ‘witte horizontale lijn met vier lichtpunten’. Ook hier luidt het verdict: ‘onvoldoende gegevens’.