Roger De Vlaeminck gaat voor de tweede keer in zijn leven scheiden. Het is op, de liefde, vooral aan de kant van zijn vrouw, Katty Spriet (46), zo’n 25 jaar jonger dan de wielerkampioen.

In een openhartig interview in Het Laatste Nieuws van vorig weekend ging Roger uitgebreid in op de breuk. Die hem veel pijn doet, maar ook zijn trots intact laat. We haalden er de meest opmerkelijke passages uit.

In de badkamer
Katty Spriet is Rogers tweede vrouw. Ze leerden elkaar kennen in een discotheek in Sint-Martens-Latem. Hij 43, zij 18. De vader van Katty is één jaar jonger dan Roger. Maar hun liefde werd 18 jaar geleden bekroond met een zoon, Eddy, genoemd naar Rogers grote concurrent in de koers: Eddy Merckx. In 2004 trouwden ze, maar daar kwam vorig jaar een einde aan. Omdat het huis in Kaprijke van hun beiden is en het zo praktischer uitkomt, wonen ze nog even onder één dak, van tafel en bed gescheiden, zoals dat heet in de volksmond. Maar lang moet dat niet meer duren. “Ik voel dat we snel uit mekaar aan het groeien zijn. Om een voorbeeld te geven: als ik ‘s morgens in de badkamer kom, voel ik dat ze daar liever alleen is”, vertelde Roger aan de journalisten van Het Laatste Nieuws. “We zeggen nog ‘goedemorgen’, maar we geven mekaar geen kus meer als we thuiskomen of wanneer ik naar het biljart vertrek. Dat mis ik.” En geregeld doet het ronduit pijn. “Vooral als Katty op date gaat. Katty wil graag iemand anders ontmoeten, wat ergens wel normaal is, ze is 46 jaar. Ze staat zich in de vooravond knap op te kleden en zegt dan: ‘Ik moet weg.’ Daar zit ik dan een hele avond op te peinzen. Maar ik zeg niets. Dat brengt niets meer op”.

Liever thuis
“Te weinig aandacht”, was de reden die zijn vrouw aangaf voor de breuk. “Wat is dat: aandacht geven aan een vrouw? Haar een keer vastpakken?”, vroeg Roger zich af in Het Laatste Nieuws, waarna hij moest toegeven dat hij niet de grootste romanticus was. Een bloemetje geven? “Ja. Te weinig, dat geef ik toe. Maar ik deed andere dingen. Ik zorgde ervoor dat de open haard brandde tegen dat ze thuiskwam. Ik dweilde zelfs”. Eens gaan shoppen? “In het begin wel, ja. Maar het probleem is: ik heb daar allemaal te weinig geduld voor. Als ik ga winkelen, is dat in tien minuten in orde: ik zie een broek hangen en ik ga daarmee naar de kassa. Maar een vrouw... “ . Samen op vakantie? “In de zon liggen, ik heb daar geen geduld voor. Ik blijf tegenwoordig liever thuis”. En de sex? “Natuurlijk mindert het een beetje met de jaren. In het begin, als ge allebei een dag thuis werkt, dan trek je tijdens de middag al eens naar boven...Dat doet ge na 25 jaar niet meer…” Huwelijkstherapie dan maar? “Neen. Waarom?....ik heb dat niet nodig. Ik voel dat ik mijn problemen zelf aankan”.

Wenen aan tafel
Zo’n vijf jaar geleden begon het mis te lopen. “Rond die periode ben ik beginnen te sukkelen met mijn stembanden. Al een jaar of zeven komt daar elke keer eelt op, en om de twee jaar ben ik daarvoor al geopereerd...Dat heeft mij veranderd, ik zoek het ‘praten’ almaar minder op, merk ik. Ik ben letterlijk een beetje stilgevallen. Ook thuis”, bekent Roger nog in het interview. Tot vorige zomer de bom barstte, en...”Je vrouw komt aan tafel zitten en begint te wenen. Dat is geen plezierig moment, ik ben daar een gevoelige in. Dan zakt je hart in je schoenen. Ik was ook wel geschrokken. Ze heeft voordien te weinig gesproken, vind ik. Ze kropte alles op, vermoedelijk. Of misschien luisterde ik niet genoeg, ik weet het niet. Maar nu komt het heel radicaal over.”

Eddy zwijgt
Er is natuurlijk hun zoon Eddy, 18, en student aan de hogeschool. “Eddy is een stille, brave, toffe jongen. Ik heb daar grote chance mee. En hij is even slim als zijn moeder. Dat heeft hij zeker niet van mij. Hij vindt het spijtig, natuurlijk. Hij ziet zijn moeder graag. Hij ziet mij waarschijnlijk ook graag. Ik heb er veel voor gezorgd, ik was altijd thuis toen hij klein was en toen zijn moeder ging werken, nu nog maak ik zijn ontbijt klaar, voor hij naar de hogeschool vertrekt. Hij woont ook graag bij ons, hij is zot van dieren, wij hebben van alles rondlopen. Maar hij zegt weinig over de scheiding. Ik heb het hem nooit durven te vragen, hoe hij zich voelt.”

Zwakke plek
Is er nog een kans dat het goed komt? “Ik ben ze kwijt, vrees ik.... Van mij mag ze direct blijven, als ze wil. Maar ik ben er ook niet de man naar die dat dan gaat vragen. Dat is misschien een beetje dom van mij, misschien is het ook gewoon fierheid. (denkt na) Maar sowieso, ik voel dat ze niet meer wil, dat ze niet meer gelukkig is.”
Een nieuwe liefde dan maar?  “Ja, om een keer mee te gaan eten. Maar ik weet niet of ik nog iemand in huis zou nemen... Maar ik ga eerlijk zijn, al zullen de mensen dat niet graag horen: mijn blik gaat wel naar vrouwen die wat jonger zijn... Goedgezinde, lieve, toffe vrouwen, dat is altijd mijn zwakke plek geweest.” Uit schrik om oud te worden? “Niet als ik zo fit blijf als nu. Ik sta nog elke dag tussen vijf en zes uur op. Ik fiets, ik wandel, ik verzorg mijn beesten... Geen zotte dingen, hé...Maar dan nog voel je dat alles een beetje achteruitgaat, en daar ben ik wel bang voor. Die aftakeling. Laatst stapte ik de kelder binnen en zakte ik ineens door mijn knie. Dan denk je weleens: hoe lopen zulke dingen af, als je alleen bent?”

Piet De Baets

(Tekst: ©Het Laatste Nieuws. Foto’s: ©VTM))