Onze pianovirtuoos en zanger die speelde voor wereldvedetten.

Ook Taptoe rouwt mee om de plotse dood van pianist en componist Johan Stollz (88). Hij werd in Eeklo geboren en 45 jaar lang was hij een goede vriend van ondergetekende. Alom geprezen voor zijn showtalent waarmee hij schier wekelijks nog feesten en diner-dansants opluisterde. Een buitengewoon charmant man, boeiend verteller en een virtuoos op zijn piano. Zijn publiek kent hem als de allround entertainer die meer dan 3.000 hits uit het hoofd kon naspelen en zingen zonder tekst of muziekbladen. 
Geen enkel verzoeknummer bleef onbeantwoord. 
Vorig jaar kreeg hij de Eeklose Stadsmedaille voor zijn indrukwekkende carrière. In 2016 schitterde hij nog volop in ‘The show must go on’ op TV 4. Hij bleef al die tijd de eenvoudige volkse jongen uit Eeklo, geboren met de naam Stolle.
Onvergetelijk zijn de verhalen uit zijn showcarrière die we onze lezers een laatste maal niet kunnen onthouden.

Wereldburger
Als entertainer reisde hij de wereld rond, maar vergat zijn Eeklose roots niet. Talloze malen hebben we hem geïnterviewd, steeds opnieuw putte hij uit eindeloze verhalen. En steeds in plat Eekloos. Hij begroette ons vaak in smetteloos wit streepjespak met perfect bijhorende hemelsblauwe das. De ouderdom leek op hem maar geen vat te hebben, en dat bleek geen toeval. Als aperitief bestelt hij een hete thee en blijft  bij de rest van het gesprek plat water drinken. ‘Ik moet voorzichtig zijn voor mijn stem’, excuseerde hij zich dan. ‘Ik heb zondag een groot optreden en ik wil de mensen waar geven voor hun geld.’ 

Natasha 
Meer dan 330 eigen composities heeft hij op zijn palmares, waaronder de eeuwige klassieker ‘Concerto voor jou Natasha’ (1968), goed voor 180.000 verkochte platen. De Duitse versie van het nummer ging zelfs 500.000 keer over de toonbank. Vlaanderen was weg van het Russische deuntje en hij werd definitief een icoon in de muziekwereld. 
Hij ontmoette grootheden als Sophia Loren, Sean Connery en Frank Sinatra, hing aan de bar met  Yves Montand en concerteerde met Gilbert Bécaud. 
Voor filmster Liz Taylor en echtgenoot Burton moest hij twee maanden lang in hun Zwitserse
villa hun beroemde invités entertainen. Het was Richard Burton zelf die hem vroeg om elke avond na de après ski in zijn chalet te komen spelen voor de privé-party’s die het koppel er elke dag tot diep in de nacht gaf. 
“Ik ontmoette er de groten der aarde”, legde hij ons eens uit. “Vier bodyguards hielden er constant de wacht. Dat duurde zo van half december tot eind februari. Toen ik op het einde met een klein hartje mijn ereloon met Burton moest bespreken en 250.000 frank (6.200 €) dierf uitspreken, gaf hij mij er nog eens 100.000 frank (2.500 €) drinkgeld bovenop…Het volgende jaar werd ik automatisch opnieuw geëngageerd en toen moest ik niet meer over mijn ereloon discussiëren: hij gaf mij al vooruit 450.000 frank (11.200 €) en had voor mijn optredens een speciale piano laten afkomen… Het derde seizoen was het koppel helaas gescheiden.”

Anekdotes
Een interview met Johan Stollz bleek steeds tekort om al zijn anekdotes op te tekenen. Over hoe hij, samen met de Franse zanger Gilbert Bécaud, eens in een zatte nachtelijke bui op verzoek van een vrouwelijke fan heel haar lichaam vol ‘tatoeëerde’ met hun beide handtekeningen. Het meisje kwam achteraf klagen dat ze urenlang had geprobeerd om alles weg te krijgen, maar dat de blauwe inkt van de Bic nauwelijks kon uitgewist worden. Ze schaamde zich dood voor haar onwetende vriend en droeg dagenlang een hoge coltrui met lange mouwen…
Of hoe hij zag dat Frank Sinatra aan de hotelbar in Torremolinos oneerbare voorstellen fluisterde in het oor van een Spaanse schoonheid en van de furie prompt een slag in zijn gezicht kreeg. Zoveel schaamteloos protest van een vrouw was de wereldberoemde Sinatra nooit eerder overkomen, en van pure frustratie en colère trok hij een voor een alle tafellakens met erop nog gedekte serviezen, volle glazen, couverts en magnumflessen champagne op de grond, tot zijn opgeschrikt legertje bodyguards hem met de meeste moeite van de wereld kon kalmeren. Inmiddels waren alle nog aanwezige klanten bij al dat tumult ofwel van schrik onder de tafels gekropen of in paniek naar buiten gevlucht…
Onder zijn talloze anekdoten ook deze: hoe hij in het mondaine Zwitserse Gstaad verliefd werd op Miss Zwitserland en kort nadien met haar trouwde. “Ik heb maanden moeten zoeken naar haar om er terug van te kunnen scheiden”, vertelde hij ons. “We waren beiden voor onze carrière steeds maar ‘ergens’ onderweg.” Maar, eerlijk gezegd twijfelen we nog steeds  of het verhaal wel waar gebeurd is of eerder een grap… ? Met Stollz wist men nooit. 

Eigen manager
Stollz was al die jaren zijn eigen manager. 
“Ik onderhandelde altijd voor mezelf. Mijn agenda vulde ik zelf in. Jarenlang heb ik in het casino van Knokke de befaamde zondagmiddag-brunchen geanimeerd. Tweemaal per maand, telkens voor een publiek van een 120  à 150 man. Ik speelde aan een fee van 8€ per aanwezige, en het was de bedoeling dat ik de animatie tot in de late namiddag liet uitlopen, zodat het verteer voor extra opbrengst zorgde.
Tot de grote baas, een Libanees, eens in 1999 op bezoek was. De man bezit 800 casino’s over de hele wereld en vond dat ik met 8 € te veel verdiende. Hij stelde mij keihard 5 € voor. Ik weigerde. Hij engageerde een andere artiest en riep mij na 2 maanden terug in zijn bureel. Het aantal klanten was inmiddels naar ongeveer 25 teruggevallen…
In een lange discussie waarin ik niets toegaf, stelde hij mij uiteindelijk terug 8 € voor. Ik weigerde hooghartig want ik had ondertussen werk genoeg elders, en hij stelde uiteindelijk 10 € voor. Toen ik al half zijn bureel verlaten had riep hij mij terug met een voorstel van 20 €. Ik keerde terug en gaf mijn akkoord. Toen het contract enkele minuten later moest getekend worden, zei ik “wacht, nog een minuutje, dat moet dan wel voor twee jaar lang zijn, tweemaal per maand en gedurende het ganse zomerseizoen !”  
Ik zag hem even twijfelen, maar hij tekende zonder nog één woord.”
Eeuwige zonnebril
‘Ik wil sterven op het podium’, vertelde hij ons in 2011, toen wij hem over zijn nakend 50-jarig artiestenjubileum spraken.
“Het heeft weinig gescheeld”, zegt Bernadette Rotthier over de man met wie ze 23 fantastische jaren beleefde. “Hij had op Pasen nog opgetreden in Restaurant ’t Jagershof in Zwalm.”
Zondagnacht werd ze naast hem wakker en gaf hij geen teken van leven meer. In het ziekenhuis konden ze hem niet meer redden. Hartfalen, wellicht. 
“Vorige maand zijn we nog veertien dagen in Egypte geweest, zo goed was hij nog. En nu dit.”
De man met de eeuwige zonnebril wordt/werd deze week dinsdag 10 april ter aarde besteld in Scheldewindeke, de thuisbasis van Bernadette.

Piet De Baets