Veel voetbalploegen in de streek kunnen gerust stikjaloers zijn met de opkomst die de amateurvoetbalwedstrijd van de mama’s tegen de papa’s op Balgerhoeke (zie ons hoofdartikel van vorige week) mocht noteren. Niet minder dan 250 “fans” maakten achteraf aanspraak op de 2 vaten gratis bier die Taptoe beloofde als er minstens 150 supporters zouden opdagen.

Met toeters, bellen, sirenes en veel geroep werden vooral de moeders aangemoedigd. De eindscore van 2-7 in hun nadeel verdoezelt echter dat ze niettemin zeer eervol uit deze ongelijke strijd kwamen. Ze kregen een voorsprong van dubbel zoveel goals als de mannen en ze maakten dan nog een ongelukkige own-goal, zodat ze eigenlijk met een gecorrigeerde 4-6 met opgeheven hoofd en onder luid applaus van het veld gingen.
De match zelf was een voorspeld wild achterna lopen van de bal en het moet gezegd ook de vaders leken een ongeorganiseerd samenraapsel van mannen die allicht ooit gevoetbald hebben ergens in een mogelijk laagste amateuristische afdeling.
Bovendien hadden ze duidelijk op het laatste moment nog vlug wat vestimentaire overjaarse spullen samengezocht, en in ijltempo laten bedrukken met een sponsor, terwijl hun echtgenotes integendeel piekfijn uitgedost op het terrein verschenen.
Plezierig om zien was het spektakel wel. Uitroepen langs de zijlijn als “borstcontrole ! ”, of “steek er hem in” konden op veel hilarisch gelach rekenen. Een kip (mascotte?) op het (sterk gereduceerde) plein gestuurd, legde op zeker moment eventjes de wedstrijd stil. De arbiter floot met een dubbele gele kaart een uitsluiting, de verpleging werd ter hulp geroepen om een meer uitgeputte dan gekwetste vader op de been te helpen en na de eerste halftime moest de arbiter verwoed naar een bal gaan zoeken om het spel te kunnen heropstarten. Dat alles alleen zorgde al voor de nodige ambiance.
Opvallend was de verbetenheid waarmee de mama’s – onder het kritische oog van hun supporterende kroost langs de zijlijn  –  zich verweerden. Met roodgloeiende kop en verwarde haardos kwamen ze – ondanks hun verliescijfers – toch als vermeende winnaars van het plein. Niet eerst na enthousiast en gedurfd  te zijn ingegaan op de uitdagende roep van de overwinnaars met “truitjes wisselen?”. Waarop ze gans hun supportersschare trakteerden op een ongegeerde “striptease” en plein air ...
Een mooier en gesmaakter einde-match-afscheidscadeau konden ze de aanwezigen niet geven...
Ze zullen nóg gevraagd worden. Als attractie op andere pleinen wellicht. 

Piet De Baets