Hij is een echte VIP, wereldberoemd in het radiowereldje als presentator van Q-music en hij is van Knesselare. "Mijn vader was er onderwijzer in de Vrije Basisschool", zo vertelt hij ons tussen 2 programma's door in de mess van Q in Vilvoorde. "Dat was wel grappig, want ik zat bij hem in het eerste studiejaar. Maar vanaf de eerste dag was de toon al gezet. Ik liet mij opstoken om luidop met een zangtoontje te plagen 'de meester is nen ezel, de meester is nen ezel'. Ik had nooit gedacht dat dit zo'n reactie zou uitlokken van mijn vader. Maar ik vloog prompt in de hoek, met beschaamde en natte kaken voor alle andere medeleerlingen. Maar terug thuis na 4 uur werd daar niets meer over gezegd. Dan was de meester terug vader."

TANDARTS
"Het onderwijzersbloed zat in de familie en mijn twee jaar jongere broer geeft nog altijd les bij de Maricolen in Maldegem.
"Na het lagere volgde St. Barbara in Gent als intern. Een toffe tijd. Veel goede kameraden gemaakt. Minister Vincent Van Quickenborne zat bij mij in de klas. Daarna ging ik godsdienstwetenschappen studeren in Leuven. Na 4 jaar had ik er wel genoeg van. Ik was ondertussen al volop in de media actief, eerst bij AVS met o.a. Geert Faes, dan bij Radio 2 waar ik Michel Follet moest vervangen. Samen met Follet ging ik naar Radio Donna (1990-2000) tot de oprichting van Q-music, einde 2001, samen met mijn collega's Wim Oosterlinck en Kurt Rogiers."

Taptoe: Komt ge nog wel eens in Knesselare ?
Sven Ornelis: Af en toe. Mijn grootmoeder Is 90 geworden en bezoek ik nog geregeld. En als ik eens in de buurt ben voor een optreden spring ik nog eens bij mijn ouders binnen. Altijd interessant om tussendoor van moeders kookpot te proeven, al ben ik zelf hobbykok. Vader vertelt mij dan zijn verhalen hoe hij als directeur van de school in Ursel hoopt de inwijding van zijn nieuw gebouw nog mee te kunnen maken. Ik woon nu in Rijmenam bij Mechelen, maar ik ga nog trouw naar mijn tandarts Keppens in Knesselare. Nee, niet meer naar de coiffeur. Maar zoals je ziet is dat ook niet vaak meer nodig (lacht)."

Taptoe: Kent ge nog het dialect van uw streek?
Sven Ornelis: Niet echt. Ik heb het ook nooit veel gesproken, wellicht omdat ik vroeg intern ben geworden in Gent. Ook thuis spraken we algemeen Nederlands. En voor de media moest ik wel altijd goed op mijn taal en uitspraak letten.