De Ronde van Frankrijk zit erop. En Frederik Willems uit St.-Jan-in-Eremo was weer van de partij. Zijn supportersclub had hoge verwachtingen. Maar in de negende etappe kwam Frederik ten val met opgave tot gevolg (meervoudige sleutelbeenbreuk).Nu hij alweer terug de oude aan het worden is nodigden we hem uit voor een gesprek samen met Roger De Vlaeminck en Dirk Van de Velde, huisdokter en schepen in Eeklo, zelf verwoede en actieve wielerfan, om eens na te keuvelen over deze voorbije spannende Ronde. Inmiddels is Roger tweemaal zo oud als Frederik (32/64) en kan hij - na Merckx - als meest succesvolle renner aller tijden, met gezag en ervaring spreken, wat hij ook uitgesproken doet. (Hij won meer dan 500 koersen in zijn carrière).  In het prachtige kader van restaurant De Warande aan de achterdeur van Frederik’s woonhuis liep het geanimeerde gesprek met deze 3 ‘profs’, elk vanuit zijn vak en ervaring, meer dan 3 uur uit.

Waarom vallen jullie zoveel ?

Het zou Roger De Vlaeminck niet zijn als hij al niet onmiddellijk de knuppel in het hoenderhok gooide.

Roger: “In onze tijd werd er belange niet zoveel gevallen als nu. Ik kan mij niet herinneren dat ik in gans mijn carrière 10 keer gevallen ben, waarvan - ik moet het wel toegeven - driemaal wel door mijn eigen verstrooidheid.”

Frederik: “Mij is het ook nog niet zoveel keer overkomen. Maar wel de allereerste keer in mijn negenjarige profcarrière dat ik bij een val een breuk opliep! Maar ik kan dit allemaal goed relativeren. Als je negen jaar prof bent, heb je wel al een en ander rondom jou zien gebeuren.”

Dirk: “Voor mij zijn er een aantal voor de hand liggende redenen waarom er in de laatste ronden steeds meer gevallen wordt. Eerst en vooral het grote aantal deelnemers. Driehonderd in de laatste Milaan-San Remo, 200 in de afgelopen Tour, maar in Merckx’s tijd hooguit 130 !”

Roger: “Laat er van die 200 gerust al 50 thuis, ge zult het niet merken. Want wat zitten die daar te doen…?”

Frederik: “Deels akkoord. Maar het is daardoor vandaag allemaal ook superstresserend geworden in het peloton. Meer moto’s en wagens met soms onhandige chauffeurs. En om de haverklap hinderende rotondes  en gevaarlijke verkeersdrempels. De laatste 40 km van de rit is het nog moeilijk om vooraan in het peloton te geraken.”

Roger: “Omdat jullie veel te weinig afzien tijdens de rit zelf, dàt is de reden ! In onze tijd zat ik van bij de start in de eerste tien. Als Merckx demarreerde was ik méé. Als ik in zijn wiel zat, keek ik gefocust naar zijn pedalen. Als die ook maar 1 cm omhoog kwamen, demarreerde ik al méé. En wij droegen geen zonnebril. Wat gebeurt er nu? Ze rijden door een tunnel en komen vanuit de donkerte in volle zonlicht. Dan zijt ge toch een tijdje verblind? En boven hun rugnummer staat nu ook hun naam. Natuurlijk, ge kunt ze anders niet meer herkennen met hun valhelm en zonnebril op…“

Dirk: “Jullie moesten toen nog geen valhelm dragen?”

Roger: “In Frankrijk was dat niet verplicht. Alleen in België. (lacht) En dat waren dan nog van die worstenhelmen (zie foto). Maar ik blijf er bij, coureurs zouden van mij verplicht tijdens de winter eens een paar crossen moeten rijden. Ze zouden veel stuurvaardiger zijn. Mocht Nijs nu hebben meegedaan en hij kwam bij het afdalen aan een hinderend paaltje, hij spróng erover…”

Frederik: “Misschien zouden ze als chauffeur van de volgwagens ook beter oud-renners nemen, die hebben ervaring en zijn veel stuurvaardiger. (Instemmend geknik in het gezelschap).”

Dirk (voorzichtig): “Ze zeggen dat er in die Franse tv-wagen, die Flecha omver reed, zelfs een vrouw achter het stuur zat…..”

Roger: “Een oud-renner achter het stuur had eerder die boom omver gereden…”

Training hervat

Taptoe: Hoe is ùw ongeval gebeurd Frederik?

Frederik: “Ik kan me totaal niets meer herinneren, behalve dat ik het ziekenhuis binnengedragen werd ! Ik heb het verhaal pas achteraf vernomen. Dat we met 7 man tezamen gevallen zijn in de afdaling. Maar ik heb op het moment zelf geen enkele reactie gehad, niet geremd of zo. Onverklaarbaar. Daarom denk ik dat iemand misschien een klapband of breuk heeft gehad? Mijn sleutelbeen is op 4 plaatsen gebroken, ik had kneuzingen in borstkas en een hersenschudding. Ze hebben bij de operatie een plaatje en 11 boutjes gestoken. Zes tot acht weken genezingsproces en daar gáát wellicht mijn Ronde van Spanje (20/8). Maar goed, ik train al dagelijks een drietal uur buiten. Ik zal nog een paar eendagskoersen in Italië rijden en dan hopelijk Parijs-Tours. Mijn seizoen zal er vlug een zijn om snel te vergeten.”

Taptoe: Weet ge al iets meer over uw ploeg voor volgend seizoen?

Frederik: ‘Bij Lotto kan ik zeker blijven. Er zijn ook enkele andere aanbiedingen. Van Omega Pharma heb ik nog niets gehoord. Het lijkt ook wat ingewikkeld te zijn met onze contracten. Enfin, dat verneem ik toch via Gilbert bijvoorbeeld.’

Taptoe: Blijft ge aan de zijde van Jurgen Van den Broeck ?

Frederik: “Ik was in de Tour zijn kamergenoot. Ik ken Jurgen nog niet zo lang. Ik ontmoette hem een eerste keer op de ploegstage bij het begin van het seizoen. In de Dauphiné reden we een eerste keer samen. Nadien vroeg hij om zijn kamergenoot te worden in de Tour. Het zou kunnen dat ik aan de zijde van Jurgen blijf fietsen. Maar ik ga mijn keuze niet van één persoon laten afhangen. Dat heb ik nooit eerder gedaan’

Taptoe: Vond je dat Jurgen een kans maakte voor een podiumplaats?

Frederik: ”Ongetwijfeld. Hij had zich extra goed verzorgd in het voorjaar. Hij was super gemotiveerd en in vorm. Hij was vorig jaar al vijfde. Als ik achteraf de uitslagen en vormpeilen van de besten in de eindrangschikking zie, denk ik dat hij een kans maakte.”

Taptoe (tegen Roger): Vond jij het een spannende Tour?

Roger: “Alleen de 18de etappe naar de top van de Galibier met Schleck als winnaar heeft me geboeid. De andere etappes heb ik ook wel gezien, maar niet meer zo gepassioneerd uren lang. Meestal zette ik de tv eens aan rond 2 uur, zag dat het nog 120 km ver was, rekende uit dat aan 45 km per uur de aankomst 2,5 uur veraf was en dan keek ik vanaf 4 u opnieuw naar de laatste 30 kilometers. Ja, sorry Frederik, maar meestal zat er rond 14 uur 8 man vooraan, en werden diezelfde 8 dan in het zicht van de meet rond 16 uur wel ingehaald door een jagend peloton. Het is gewoon voorspelbaar dat ze ingelopen zullen worden, ik vind dat niet spannend meer.”

Dirk: “En dan wint Cavendish”.

Roger: “Een speciaal geval die Cavendish. Hij heeft eerst 6 ritten nodig om in vorm te komen. Hij verzorgt zich niet zoals het zijn moet. Alleen in de eerste 5 ritten is dat mannetje te kloppen, nadien is hij de rapste. Nogal een verschil met Sercu in onze tijd. Die was gewoon altijd onklopbaar in de spurt. Tegen Merckx kon ik nog eens winnen, tegen Sercu was dat onmogelijk (zie nochtans foto !). Maar ja, er wordt nu helemaal anders gekoerst ook hé. Voor mij is dat ‘wandelen’ dat ze nu doen. Allé, stel u voor dat Voëcler de ronde had gewonnen…(lacht). Hij reed groot omhoog met een trapgetal van 75-80 per minuut. Armstrong destijds 95-100 met 20x21 op Alpe d’Huez.”

Doping

Taptoe: Dat er tegenwoordig zo geen uitschieters meer zijn zoals in uw tijd Roger, komt  dat omdat de huidige generatie nivelleert wegens het stilaan verdwijnen van de doping-excessen?

Dirk: “Dat is ook mijn mening. Ik heb de indruk dat de doping in de wielersport onder controle komt. De controle bij beroepsrenners in elk geval is nu veel internsiever en vollediger dan bij amateurs, waar bloedpaspoort en flitscontroles buiten competities nog niet zijn ingevoerd. Vooral bloeddoping maakte van een ezel een koerspaard, wat zorgde voor compleet oneerlijke concurrentie.

Frederik: “Eigenlijk zou ik nu op dit ogenblik onaangekondigd een controle kunnen krijgen… Zo ben ik dit jaar al 5 keer buiten competitie gecontroleerd. Meestal ‘s morgens tussen 6 en 7 uur. Maar akkoord met Dirk. Ik zie ook dat men nu meer moe is na zware inspanningen dan vroeger… en dat de explosies minder intensief zijn. Ze kijken al eens vroeger om als ze ontsnapt zijn…”

Taptoe: Hoeveel is je koersgewicht in vol seizoen?

Frederik: “68 kg voor 1,82 m.”

Roger: “Zoals bij mij destijds.”

Taptoe: Doet ge nog iets aan uw conditie Roger? Ge ziet er nog altijd afgetraind uit.

Roger: “Nog 3x per week ga ik een uurtje lopen in de Lembeekse bossen. ’s Morgens heel vroeg. En altijd op hartslagmeter. Ik wil niet meer boven de 150 gaan.”

Taptoe: Maar ge rijdt nu wél met een elektrische damesfiets hebben we gezien…? Ik voel plaatsvervangende schaamte…

Roger (blozend protesterend): “ ’t Is wel enen die ik van een sponsor gekregen heb om te demonstreren aan potentiële kopers die langskomen. Ik ben hem zélf nog wat aan het testen…”

Gezelschap (proestend) : “Ja, ja, die oudjes van tegenwoordig, hoeveel mensen zullen u dáár niet op aanspreken Roger?….” Piet De Baets