De meeste Eeklonaars zullen Albert Colpaert kennen als de gewezen fietsenmaker. Jarenlang runde hij zijn fietswinkel langsheen de Tieltsesteenweg en vele gewezen klanten zullen met enige weemoed terug denken aan de tijd dat je op elk moment van de dag met je fietsproblemen bij Albert terecht kon.

Weinigen weten echter dat Albert ook een zeer gewaardeerd wielrenner is geweest. Maar zoals bij velen van zijn tijdgenoten gooide de Tweede Wereldoorlog serieus roet in het eten bij de uitbouw van zijn sportieve loopbaan. Op zondag, 3 februari a.s. bereikt Albert Colpaert de gezegende leeftijd van honderd jaar en wordt hij door de stad gehuldigd in het psychiatrisch ziekenhuis St. Jan. Daarmee is hij waarschijnlijk de oudste nog in leven zijnde ex-beroepsrenner in ons land. Met zijn kwieke geest volgt hij het hedendaagse wielrennen nog steeds op de voet en mist hij geen enkele wedstrijd op tv. Albert was duivenmelker tot aan zijn 70 jaar en een gevreesde kaarter.

Intrinsieke klasse
Albert was een beloftevol jeugdrenner. Ooit versloeg hij zijn stadsgenoot Albert Ramon in de spurt voor de officieuze titel van kampioen van België te Sint-Andries. In 1935 bracht hij als beginneling liefst dertien bloemtuilen mee naar zijn ouderlijke woonst in Balgerhoeke. Ook later bij de liefhebbers kon hij meer dan zijn mannetje staan. Niet alleen op de weg maar ook op de piste was de Eeklose flandrien een graag geziene sportman. Hij reed van dan af vaak op de ‘open’ piste van Maldegem waar hij graag koppel vormde met Philibert ‘Fiele’ De Vlaeminck, vader van Erik en Roger. Indien Albert iets fanatieker zijn trainingen had afgewerkt zou zijn erelijst er nog indrukwekkender hebben uitgezien, maar hij teerde een beetje té veel op zijn intrinsieke klasse. Om aan de verplichte deportatie naar Duitsland te ontsnappen nam de lepe Albert Colpaert in 1944 een vergunning als beroepsrenner. Zijn bijna dagelijkse oefentrips dienden vaak enkel om wat noodzakelijke levensmiddelen de grens over te brengen. Na zijn wielerloopbaan bouwde hij tot zijn 75ste, samen met zijn echtgenote (+2006), een bloeiende fietsenzaak uit in Eeklo. Vele jonge rennertjes, waaronder ook  de piepjonge broers De Vlaeminck en Romain De Loof kwamen graag bij hem langs op zoek naar goede raad.

(PDB)