• Meetjesland
19/06/2022

Bij een jawoord in het stadhuis hoort een trouwboekje. Vooral als bewijs van het burgerlijk huwelijk, zodat de toelating voor een kerkelijk huwelijk kan volgen. Later volgen er aanvullingen in, zoals de rechten en de plichten van de beide partners en na elke geboorte de kinderen en hun namen.
Door de digitalisering van de burgerlijke stand verloor het huwelijksboekje echter stilaan zijn juridische waarde en is het niet langer verplicht.
Zo verduidelijkte tenminste huidig minister van Justitie Vincent Van Quickenborne in een omzendbrief van 1 juni jongstleden. Toch blijft het kleinood volgens de minister nog steeds een ceremoniële en emotionele waarde behouden en kunnen gemeentebesturen er naar eigen goeddunken creatief mee blijven omspringen of opwaarderen naar een nog mooier aandenken.
Taptoe klopte aan bij vertegenwoordigers van de burgerlijke stand in Maldegem, Sint-Laureins, Eeklo, Kaprijke, Assenede, Evergem, Lievegem en Aalter (ons verspreidingsgebied) om na te gaan hoe zij met het gebruik van het huwelijksboekje vandaag de dag omspringen. Bestaat het nog in deze gemeenten, werd het effectief afgeschaft of vervangen door een ander document ?
De reacties zijn verschillend, maar toch blijkt dat de traditie grotendeels wordt gehandhaafd.

Koesterboekje
Lokale besturen zijn vrij om nog verder huwelijksboekjes af te geven aan geliefden die in het huwelijk treden.
“Omdat het trouwboekje al enige tijd niet meer verplicht was bij een huwelijk, maar we verder toch een mooi aandenken aan onze trouwkoppels wilden meegeven, zijn we overgeschakeld naar het Koesterboekje” zegt Claudine Bonamie, schepen in Sint-Laureins. “In dit boekje, dat 42,50 euro kost, kunnen koppels herinneringen bewaren en er teksten en foto’s inkleven. Toch beslist elk koppel zelf of ze al dan niet een koesterboekje kopen. Indien niet, geven we - gratis - een zelfgemaakte akte mee, die ook een blijvend aandenken geeft aan hun huwelijk.”
In Aalter wordt het huwelijksboekje niet meer afgegeven. “Het koppeltje krijgt wel een document mee, waar de tekst die voorgelezen wordt tijdens het huwelijk op vermeld staat”, weet schepen Dirk De Smul. “Op dit document handtekenen het koppeltje en de eventuele getuigen. Dit document is louter ceremonieel en heeft inderdaad geen wettelijke waarde.”
“Bij ons in Kaprijke en Lembeke opteert het gros van de trouwers nog altijd voor een trouwboekje”, reageert burgemeester Pieter Claeys. “Maar ook een koesterdocument blijft voorhanden in onze gemeente”.

Kinder-trouwakte
Lievegem van haar kant denkt bij het huwelijk ook aan de kinderen. “Wij blijven een trouwboekje geven” zegt burgemeester Tony Vermeire . “Maar we hebben ook iets origineels. Als er jonge kinderen bij zijn, dan kunnen ook zij een “kinder”-trouwakte, een soort toelating tot trouwen, voor hun ouders tekenen. Dit wordt door ouders en kinderen gesmaakt als herinnering aan een mooi moment.”
In Assenede kunnen jonge trouwers blijven kiezen voor het trouwboekje.
Idem voor Maldegem waar schepen van burgerlijke stand Annelies Lammertyn ook persoonlijk achter deze traditie blijft staan. “De koppels blijven voor een traditioneel trouwboekje kiezen”, zegt zij.

Huwelijksverjaardagen
In Eeklo wordt een huwelijksboekje aangeboden voor 25 euro. “Voor wie geen huwelijksboekje wenst of kan kopen, bieden we een gratis gepersonaliseerd huwelijkscertificaat aan waarop het koppel en eventueel de getuigen hun handtekening plaatsen”, legt burgemeester Luc Vandevelde uit. “Wanneer er kleine kinderen zijn, laten we de kinderen ook een gratis ‘toelating tot huwelijk-attest’ ondertekenen om ook hen erbij te betrekken. Net als in Lievegem denkt dus ook Eeklo aan de kleinsten.
Ook in Evergem tenslotte blijft het trouwboekje stand houden. “Deze mooie traditie wilden wij niet afschaffen”, zegt ons schepen Filip Huysman. “Maar we geven de trouwers wel een lijstje mee waarop alle officiële huwelijksverjaardagen staan genoteerd: vanaf 14 dagen getrouwd (papieren huwelijk) tot 70 jaar getrouwd (platina huwelijk). Vroeger begon dat maar aan 25 jaar (zilver), weet je nog? Maar nu zeg ik tegen de pasgetrouwden dat ze binnen 14 dagen al een glaasje champagne kunnen drinken op hun eerste trouwverjaardag (lacht).”

(LK en PDB)